فصل پانزدهم : عنايت الهيّه به هدايت انسانهابا بعث انبيا و تعيين حجج‌در نهج‌البلاغه يكى از افعالى كه بر حسب علوم و معارف الهى و قاعدهء محكم لطف ، بر خدا واجب است به اين معنى كه خدا آن را ترك نمىفرمايد و اسماءالحسنى مثل هادى و رحمان و محسن و منعم و حكيم و عالِم و رحيم بر آن دلالت دارند ، هدايت بشر است ؛ از طريق بعث انبيا ، و انزال كتب و شرايع و قوانين ، و نصب و تعيين حجج ( انبيا و ائمّه ) . چون احتياج بشر به هدايت انبيا و راهنمايىِ وحى ، امرى مسلّم و روشن است ، و نيز برقرارى نظام الهى به وجود حجج بستگى دارد تا هم عهده‌دار حفظ نظام الهى و اجراى آن باشند و حكومت الهى را در بين عباد مستقر سازند و هم نمونه و ميزان فضيلت و مفاهيم انسانى و مقتداى جامعه در خير و صلاح باشند ، و بدون اعانت وحى و بعث انبيا و حجّتهايى كه بعد از انبيا